Kostka brukowa czy płyty tarasowe z gresu? Co lepiej wybrać wokół domu?

Przez ostatnie dekady krajobraz polskich posesji był zdominowany przez jeden materiał – betonową kostkę brukową. Układali ją wszyscy, traktując jako domyślny standard wykończenia strefy wejściowej, podjazdów oraz ogrodowych miejsc odpoczynku. Współczesna architektura rezydencjalna przechodzi jednak głęboką ewolucję. Inwestorzy, poszukując spójności z minimalistycznymi, wielkoformatowymi bryłami budynków, stają przed kluczowym dylematem, jakie rozważanie najlepiej wybrać, aby stworzyć nowoczesny taras - płyt czy kostkę?

Prężny rozwój inżynierii materiałowej sprawił, że coraz częściej wybiera się płyty tarasowe zamiast kostki. Choć na forach budowlanych od lat toczy się zaciekła wojna zwolenników obu rozwiązań, kluczowe kryterium wyboru przestało ograniczać się wyłącznie do pytania, co tańsze – kostka czy płyty tarasowe. Dziś liczy się przede wszystkim bilans reologiczny materiału, jego odporność na degradację środowiskową oraz długoterminowa łatwość eksploatacji. W tym artykule przeprowadzimy chłodną, inżynieryjną analizę obu technologii, która pomoże podjąć najlepszą decyzję strukturalną dla Twojego domu.

Estetyka i design - nowoczesne otoczenie domu w wielkim formacie

Z punktu widzenia kompozycji architektonicznej, tradycyjna kostka brukowa posiada jedną zasadniczą wadę strukturalną - generuje ogromne zagęszczenie spoin na jeden metr kwadratowy nawierzchni. Powstała w ten sposób „ciężka”, rwana i siatkowana struktura wprowadza szum wizualny, który optycznie szatkuje i pomniejsza przestrzeń. Taki drobnowymiarowy podział rzadko koresponduje ze współczesnymi, horyzontalnymi trendami projektowymi. Betonowa kostka, z racji swoich surowcowych ograniczeń produkcyjnych, często wygląda przaśnie i powtarzalnie, niebezpiecznie zbliżając estetykę prywatnej posesji do publicznej, miejskiej infrastruktury chodnikowej z minionej epoki.

Zupełnie inną, wyrafinowaną dynamiką charakteryzuje się nowoczesne otoczenie domu oparte o wielkoformatowe płyty gresowe. Skalowanie nawierzchni do formatów takich jak 60 x60 cm, 90 x 90 cm, czy wręcz monumentalnych płyt megasize 120 x 120 cm lub 60 x 120 cm, radykalnie odwraca proporcje między materiałem a spoiną. Ograniczenie udziału fugi w ogólnym bilansie płaszczyzny pozwala uzyskać efekt monolitycznego, luksusowego zwierciadła podłogowego. Zamiast geometrycznego poszatkowania, wzrok gładko prześlizguje się po tarasie, co generuje potężne wrażenie przestrzennego oddechu i monumentalizmu, tak pożądanego w projektach typu modern premium.

Zaawansowana technologia molekularnego, cyfrowego zdobienia płyt gresowych (HD Inkjet) z głęboką strukturą synchroniczną pozwala na perfekcyjne, trójwymiarowe odwzorowanie najszlachetniejszych tekstur na świecie. Nie mówimy tu o powtarzalnym nadruku, ale o unikatowych matrycach, gdzie na kilkudziesięciu metrach kwadratowych żadna płyta nie ma takiego samego wzoru.Ciekawymi inspiracji mogą np.:

• Tektoniczne żyłowania marmuru i kwarcytów. Płyty gresowe potrafią z niebywałą wiernością oddać głębię użylenia kamieni luksusowych. Pozwala to na wykreowanie tarasu w stylu śródziemnomorskiej, luksusowej rezydencji, gdzie biała lub grafitowa posadzka odbija promienie słoneczne, nadając otoczeniu prestiżowy sznyt. Jako przykład można wskazać - płyty trasowe TUBĄDZIN GRAND CAVE GRAPHITE STR KORATER 59,8X59,8X1,8CM

• Industrialna surowość betonu architektonicznego oraz rdzawego metalu, idealna propozycja do budynków o bryle minimalistycznej lub typu stodoła. Matowe, surowe odcienie szarości, cementu i antracytu tworzą surowe, eleganckie tło dla zieleni ogrodowej i designerskich mebli tarasowych.

• Ciepła tekstura naturalnego drewna (w formacie desek, np. 20 x 120 cm lub 30 x 120 cm), odwzorowuje usłojenie, sęki i szczotkowaną strukturę egzotycznego teku, skandynawskiego modrzewia czy surowego dębu, eliminując jednocześnie ich największą wadę – podatność na gnicie, paczenie pod wpływem wilgoci i konieczność corocznego, uciążliwego olejowania.

Efekt zacierania granic między salonem a ogrodem

Największym atutem aranżacyjnym gresu jest jednak możliwość pełnego wdrożenia architektonicznej koncepcji - płynnego przenikania się wnętrza z zewnętrzem. Współczesne projekty domów opierają się na wielkich, przesuwnych przeszkleniach typu HS. Stosując w salonie tradycyjny gres o grubości 10 mm, a tuż za oknem tarasowym jego wierny odpowiednik w wersji grubowarstwowej 2 cm (o identycznym wzorze graficznym i teksturze), inżynieryjnie oszukujemy ludzkie oko.

Przykładowe spektakularne scenariusze aranżacyjne, których nie osiągniesz za pomocą kostki

• Salon przedłużony o horyzont, przy otwartych oknach tarasowych posadzka salonu bez wizualnego potknięcia „przechodzi” w taflę tarasu. Granica między wnętrzem domu a strefą natury całkowicie znika. Salon zyskuje optycznie dodatkowe 40m2 przestrzeni, a ogród staje się integralną częścią strefy dziennej.

• Zatopione ścieżki i lewitujące stopnie, zamiast ciężkich, betonowych krawężników i palisad, płyty gresowe o grubości 2 cm i 3 cm pozwalają na tworzenie tzw. ścieżek japońskich bezpośrednio na trawniku lub białym otoczaku dekoracyjnym. Wielkie, geometryczne płyty układa się z zachowaniem kilkunastocentymetrowych odstępów (poszycia trawy), co daje ultra-nowoczesny, lekki efekt. Ponadto, montując gres na konstrukcji podniesionej, możemy wysunąć krawędź tarasu poza obrys podbudowy, uzyskując luksusowy efekt „lewitującego tarasu”, który podświetlony od spodu taśmami LED RGBW nadaje posesji kosmiczny, ekskluzywny wygląd po zmroku.

• Jednolita zabudowa basenowa i mała architektura, dzięki dostępności systemowych elementów uzupełniających, te same płyty gresowe mogą posłużyć jako antypoślizgowe wykończenie plaży basenowej (brzegi typu monolit lub skimmer), stopnie schodowe, a nawet jako okładzina elewacyjna cokołu budynku czy zewnętrznego blatu grilla. Wszystko zamyka się w jednej, spójnej tonacji kolorystycznej i materiałowej, tworząc spójną, geometryczną i harmonijną rzeźbę architektoniczną wokół Twojego domu. Kostka brukowa zawsze pozostanie tylko „opaską wokół domu” – wielkoformatowy gres to pełnoprawny element wielowymiarowego designu.

Walka z chwastami, mchem i plamami z oleju – co łatwiej utrzymać w czystości?

Aby zrozumieć, dlaczego tradycyjna kostka betonowa kapituluje w starciu z codzienną eksploatacją, musimy przyjrzeć się jej strukturze pod mikroskopem. Beton wibroprasowany, z którego produkuje się większość kostek brukowych, to materiał o wysokiej porowatości otwartej. Oznacza to, że jego wnętrze gęsto oplata sieć mikrokapilar. W efekcie tradycyjna kostka betonowa działa jak potężna gąbka kapilarna, wykazując zjawisko podciągania cieczy oraz wysoką dyfuzję zanieczyszczeń.

Przekłada się to na konkretne, destrukcyjne dla estetyki scenariusze:

• Plamy z gorącego tłuszczu kapiącego podczas ogrodowego grilla, rozlany płyn hamulcowy lub olej silnikowy na podjeździe nie pozostają na powierzchni betonu. Pod wpływem sił kapilarnych są one zasysane w głąb matrycy cementowej. Gdy tam wnikną, ich usunięcie domowymi sposobami staje się fizycznie niemożliwe.

• Przebarwienia garbnikiowe i odczyny kwaśne, spadające jesienią liście, gnijące owoce czy igliwie uwalniają silne garbniki oraz kwasy organiczne. Wchodzą one w reakcję chemiczną ze związkami wapnia zawartymi w betonie, pozostawiając permanentne, niemożliwe do wyszorowania rdzawe i brunatne odbarwienia.

• Inwazja biologiczna (biofilm), ponadto, szerokie, wypełnione tradycyjnym piaskiem kwarcowym spoiny kostki stanowią idealny inkubator dla wegetacji chwastów, mchu i alg. Piasek w szczelinach akumuluje wilgoć i naniesiony przez wiatr humus, tworząc doskonałą biosferę dla zakorzeniania się mniszka lekarskiego czy perzu.

Eliminacja tej zielonej inwazji zamienia się w permanentną syzyfową pracę. Inwestorzy zmuszeni są do regularnego stosowania agresywnej chemii i herbicydów (co degraduje ekosystem ogrodu), uciążliwego plewienia ręcznego lub termicznego wypalania. Z kolei próba mechanicznego oczyszczenia nawierzchni za pomocą agresywnego mycia myjkami wysokociśnieniowymi kończy się hydrodestrukcją - woda pod dużym ciśnieniem dosłownie wypłukuje piasek ze spoin. To bezpośrednio osłabia klinowanie się kostek, prowadząc do rozluźnienia struktury nawierzchni, klawiszowania pojedynczych elementów i ostatecznej deformacji całego układu pod wpływem obciążeń.

Absolutna gęstość molekularna

Wybierając wielkoformatowe płyty gresowe zamiast kostki brukowej, całkowicie eliminujemy wszystkie powyższe patologie eksploatacyjne bezpośrednio na poziomie fizyki materiałowej oraz inżynierii mineralnej.

Gres porcelanowy nie jest produktem wiązania cementowego – to zaawansowany spiek ceramiczny. Powstaje on ze skrupulatnie dobranej mieszanki kaolinu, kwarcu i skaleni, która w pierwszej fazie zostaje poddana mechanicznemu prasowaniu pod potężnym naciskiem (często dochodzącym do 400 do 500 kg/cm2). W drugiej fazie materiał trafia do pieców tunelowych, gdzie jest wypalany w ekstremalnej temperaturze przekraczającej 1200 stopni do 1250 stopni Celsjusza.

W tak wysokiej temperaturze zachodzi proces witryfikacji (szkliwienia) – cząsteczki minerałów topią się i zrastają, całkowicie zamykając jakiekolwiek pory wewnętrzne. Efektem tej syntezy jest niemal zerowa nasiąkliwość wodna.

Dzięki tej strukturze brud, tłuszcz, soki z owoców czy oleje silnikowe nie mają fizycznej możliwości spenetrowania matrycy płyty. Pozostają one wyłącznie na jej ultrahigienicznej powierzchni zewnętrznej i są bajecznie łatwe do usunięcia za pomocą zwykłej wody z dodatkiem podstawowego, domowego detergentu, bez konieczności kupowania drogiej chemii kwasowej.

System drenażu suchego z fugą żywiczną – bariera nie do przebicia

Jeżeli zależy nam na stworzeniu nawierzchni bezwzględnie odpornej na biologiczne zarastanie, idealnym rozwiązaniem inżynieryjnym jest nowoczesny taras z płyt gresowych na gruncie, montowany bezklejowo metodą drenażu suchego. Zamiast tradycyjnej podbudowy betonowej, płyty układa się na stabilnej, przepuszczalnej frakcji kruszywa łamanego (klinńca) oraz drobnego, czystego grysiku bazaltowego lub granitowego o uziarnieniu 2–5 mm.

Monolityczną barierę dla chwastów tworzy się poprzez rezygnację z tradycyjnego piasku do spoinowania na rzecz elastycznej, samozagęszczalnej fugi żywicznej (polimerowej). Jest to zaawansowany technologicznie produkt na bazie modyfikowanych żywic poliuretanowych lub epoksydowych połączonych z uszlachetnionym kruszywem kwarcowym.

Taka fuga po związaniu zachowuje optymalną elastyczność, co pozwala na przejmowanie mikroprzemieszczeń płyt wywołanych pracą termiczną, ale staje się zwarta i twarda. Całkowicie uniemożliwia to mrówkom wypłukiwanie materiału, a nasionom chwastów – zakorzenienie się w szczelinach. Co kluczowe z punktu widzenia hydrodynamiki, struktura fugi żywicznej pozostaje w pełni wodoprzepuszczalna (drenażowa). Woda opadowa błyskawicznie przesiąka przez spoiny w głąb podbudowy kruszywowej i trafia bezpośrednio do gruntu, nie zalegając na tarasie.

Wdrażając ten inżynieryjny duet – niechłonny gres oraz polimerową spoinę – stworzymy barierę uniemożliwiającą zakorzenianie się jakichkolwiek roślin, otrzymując w ten sposób nawierzchnię w 100% bezobsługową, która zachowa swój pierwotny, salonowy wygląd przez kilkadziesiąt lat bez konieczności impregnacji.

Koszt zakupu vs koszty utrzymania. Co opłaca się bardziej w perspektywie lat?

Analiza ekonomiczna przygotowywana przez inwestorów na etapie stanu surowego bardzo często obarczona jest błędem krótkowzroczności. Pytając, co na taras zamiast kostki brukowej wygeneruje mniejsze koszty, kalkuluje się zazwyczaj wyłącznie cenę zakupu materiału za oraz koszt pierwotnej robocizny. W tym ujęciu betonowa kostka brukowa wydaje się bardziej opłacalna.

Inżynieria kosztów w cyklu życia obiektu budowlanego (LCC – Life Cycle Costing) ujawnia jednak ukryte wydatki, które radykalnie zmieniają ten bilans już w pierwszych latach użytkowania:

1. Koszt impregnacji startowej i cyklicznej, aby kostka betonowa nie uległa przedwczesnej erozji mrozowej i nie odbarwiła się, musi zostać poddana hydrofobizacji. Wysokiej klasy impregnaty polimerowe lub silanowe to znaczny koszt materiałowy, a zabieg ten – w celu zachowania skuteczności – należy ponawiać co 2–3 sezony.

2. Koszty utrzymania czystości i usuwania biologicznego, zakup specjalistycznej chemii kwasowej do zmywania wykwitów wapiennych, preparatów biobójczych do zwalczania mchów oraz nakład pracy (lub koszt wynajmu firmy zewnętrznej) generują coroczny stały wydatek.

3. Koszt renowacji spoin, regularne uzupełnianie wypłukanego piasku w kostce.

Płyty gresowe o grubości 2 cm lub 3 cm reprezentują wyższy próg inwestycyjny na starcie. Są to jednak materiały ostatecznie wykończone na etapie produkcyjnym. Nie wymagają one żadnej impregnacji, hydrofobizacji ani specjalistycznych zabiegów konserwacyjnych przez cały okres użytkowania. Ponieważ ich odporność na promieniowanie UV oraz mróz jest absolutna, koszty eksploatacyjne spadają do zera. W ogólnym rozrachunku finansowym koszt zakupu płyt gresowych amortyzuje się (zwraca) już po około 2–3 sezonach, oferując w zamian bezcenny komfort i nienaganny wygląd.

Płyty gresowe 3 cm na podjazd – rewolucja w strefie wjazdowej

Jednym z najczęstszych mitów krążących wśród inwestorów jest przekonanie, że ceramika wielkoformatowa dedykowana jest wyłącznie dla ruchu pieszego na tarasach czy balkonach, natomiast strefa wjazdowa musi zostać zdominowana przez grubą kostkę brukową. Nic bardziej mylnego. Prawdziwym przełomem technologologicznym są płyty gresowe 3 cm na podjazd (płyty oznaczane symbolem 3T).

Płyta gresowa o grubości 30 mm charakteryzuje się ekstremalnymi parametrami mechanicznymi. Jej odporność na nacisk statyczny i obciążenia dynamiczne przekracza wymagania stawiane podjazdom dla samochodów osobowych i dostawczych (siła łamiąca wynosi często powyżej 13 000 N).

Kluczem do pełnego sukcesu technicznego jest odpowiednie przygotowanie podbudowy, identyczne jak pod ruch ciężki, tj.:

• Wykonanie stabilnego koryta z warstwą odsączającą,

• Ułożenie właściwej podbudowy z tłucznia kamiennego frakcji 0–31,5 mm (zagęszczanego mechanicznie warstwami),

• Wykonanie podsypki wyrównawczej z grysiku bazaltowego lub granitowego (frakcja 2–5 mm).

Układane bezpośrednio na takim gruncie płyty tarasowe 3 cm nie klawiszują, nie pękają pod ciężarem osiowym pojazdu i są całkowicie odporne na koleinowanie. Dzięki wdrożeniu płyt 3 cm w strefie wjazdowej i płyt 2 cm na tarasach, inwestor zyskuje możliwość zaprojektowania całkowicie spójnego, monolitycznego i ultranowoczesnego otoczenia domu bez konieczności estetycznego dzielenia posesji na „tani beton” z przodu i „elegancki gres” z tyłu.

Kompleksowe kompendium inwestora - najczęściej zadawane pytania (FAQ) dotyczące kostki brukowej i płyt tarasowych

Co wyjdzie taniej w ogólnym rozrachunku – kostka brukowa czy płyty tarasowe z gresu?

Biorąc pod uwagę wyłącznie suchy koszt zakupu materiału (CAPEX) oraz podstawową robociznę na starcie, inwestycja w standardową kostkę brukową o grubości 6 cm bywa o około tańsza niż zakup grubowarstwowych płyt gresowych (2 cm lub 3 cm).

Jeśli jednak zastosujemy obliczenie całkowitego kosztu posiadania w horyzoncie zaledwie 3 do 5 lat, bilans finansowy ulega radykalnemu odwróceniu na korzyść gresu. Wynika to z eliminacji tzw. kosztów ukrytych:

• Cykliczna hydrofobizacja (impregnacja), kostka betonowa wymaga zabezpieczenia przed erozją wodno-mrozową co 2–3 sezony. Koszt profesjonalnych preparatów polimerowych lub silanowych oraz nakład pracy (lub koszt firmy zewnętrznej) to cykliczny wydatek rzędu kilkunastu złotych za metr kwadratowy.

• Usuwanie skażenia biologicznego i plam, koszt specjalistycznej chemii kwasowej do usuwania wykwitów wapniowych,zmywaczy do plam ropopochodnych oraz herbicydów niszczących chwasty w spoinach.

• Renowacja mechaniczna, konieczność okresowego uzupełniania (uzupełniania klinowego) wypłukanego ze spoin piasku.

Płyty gresowe to jednorazowy wydatek. Ponieważ matryca gresu jest całkowicie spiekana i zeszklona, materiał ten nie wymaga żadnej impregnacji, uszczelniania ani specjalistycznej chemii przez cały cykl życia nawierzchni. Koszty konserwacji spadają do zera, sprawiając, że inwestycja w gres staje się ekonomicznie bardziej opłacalna już po około 3 latach od montażu.

Jakie są główne opinie inwestorów i architektów o płytach tarasowych zamiast kostki?

Współczesne opinie środowiska projektowego oraz inwestorów indywidualnych wskazują na wyraźną dominację płyt gresowych w segmencie budownictwa nowoczesnego i energooszczędnego (Modern Premium). Główne argumenty i wnioski z eksploatacji koncentrują się wokół trzech obszarów:

1. Ciągłość kompozycyjna, architekci cenią płyty tarasowe za możliwość optycznego zatarcia granicy między strefą dzienną budynku a ogrodem. Wykorzystanie gresu o grubości 10 mm w salonie i jego wizualnego odpowiednika o grubości 20 mm na tarasie (montowanego bezklejowo na wspornikach lub gruncie) pozwala na stworzenie idealnie jednolitej płaszczyzny. Tradycyjna kostka, ze względu na swoją grubość i mały format, uniemożliwia uzyskanie tego efektu.

2. Odporność na starzenie i fotodegradację, betonowa kostka brukowa (zwłaszcza barwiona w masie pigmentami tlenkowymi) wykazuje tendencję do płowienia pod wpływem promieniowania UV. Już po kilku latach ekspozycji na słońce traci swoją pierwotną głębię koloru (antracyty szarzeją, czerwienie bledną). Płyty gresowe są całkowicie odporne na UV – ich barwa i nasycenie pozostają niezmienne przez dekady.

3. Higiena i bezpieczeństwo strukturalne, inwestorzy podkreślają komfort użytkowania boso. Strukturalne płyty gresowe (klasa antypoślizgowości minimum R11) nie są tak szorstkie i agresywne dla stóp jak beton, a jednocześnie nie chłoną brudu. Zmycie rozlanego czerwonego wina, tłuszczu z grilla czy śladów po liściach wymaga jedynie użycia wody z domowym płynem, podczas gdy na kostce betonowej takie zdarzenia pozostawiają trwałe, nieestetyczne fantomy.

Czy na podjeździe samochodowym można ułożyć płyty gresowe zamiast kostki i jak przenieść obciążenia?

Tak, ułożenie płyt zamiast kostki na podjeździe dla samochodów osobowych i dostawczych do 3,5 tony jest w pełni wykonalne i bezpieczne konstrukcyjnie, pod warunkiem bezwzględnego zastosowania płyt gresowych o grubości nominalnej 3 cm (30 mm) i wykonania sztywnej podbudowy drenażowej. Płyty o grubości 2 cm są w tym obszarze niedozwolone, gdyż posiadają zbyt niską odporność na obciążenia dynamiczne i siły ścinające generowane przez skręcające koła pojazdu.

Inżynieria montażu płyt 3 cm na podjeździe opiera się na zasadzie mechanicznego rozproszenia naprężeń:

• Siła łamiąca, płyty gresowe 3 cm charakteryzują się najczęściej parametrem siły łamiącej przekraczającym 30 000 N (według normy PN-EN ISO 10545-4), co daje im odporność mechaniczną wyższą niż w przypadku wielu grubych elementów betonowych.

• Warstwa konstrukcyjna (Podbudowa), kluczem jest eliminacja ryzyka osiadania gruntu. Koryto podjazdu musi mieć głębokość ok. 40–50 cm. Warstwę nośną stanowi zagęszczony mechanicznie tłuczeń kamienny (frakcja 0–31,5 mm), na który wysypuje się podsypkę wyrównawczą z czystego grysiku bazaltowego lub granitowego (frakcja 2–5 mm).

• Klinowanie i spoinowanie: Płyty układa się z zachowaniem spoiny o szerokości minimum 3–4 mm. Aby zapobiec przemieszczaniu się płyt pod wpływem hamowania pojazdu, szczeliny należy bezwzględnie wypełnić wodoprzepuszczalną, twardą fugą żywiczną (polimerową), a nie zwykłym piaskiem. Związana żywica trwale blokuje przesuwanie się płyt, nie dopuszcza do powstawania kolein i pozwala wodzie opadowej natychmiast przesiąkać do gruntu.

Jakie są różnice w montażu obu materiałów? Czy płyty gresowe można układać bezpośrednio na gruncie?

Tak, nowoczesne płyty gresowe o grubości 2 cm (na tarasy) oraz 3 cm (na podjazdy) są materiałem w pełni przystosowanym do montażu bezpośrednio na gruncie naturalnym, metodą tzw. drenażu suchego (suchej podsypki). Eliminuje to konieczność kłopotliwego i kosztownego wylewania betonowej płyty tarasowej.

Porównując procesy wykonawcze:

• Kostka brukowa wymaga wykonania głębokiego korytowania, ułożenia warstw geowłókniny, podsypki piaskowo-cementowej (która po czasie blokuje odpływ wody i powoduje wykwity wapienne) oraz żmudnego dobijania pojedynczych, małych elementów młotkiem brukowym. Margines błędu przy profilowaniu spadków jest bardzo mały ze względu na gęstą siatkę fug.

• Płyty gresowe na gruncie (metoda sucha), proces jest szybszy i czystszy. Po wykonaniu podbudowy z kruszywa łamanego, płyty układa się na kilkucentymetrowej warstwie czystego grysiku kamiennego za pomocą specjalnych krzyżyków dystansowych (zapewniających idealną szerokość spoiny). Poziomowanie dużych formatów (np. 60 x 60 cm) jest znacznie bardziej precyzyjne. Układ zachowuje pełną elastyczność i jest w 100% odporny na wysadziny mrozowe gruntu (procesy zamrażania i rozmrażania wody w glebie), które w przypadku tradycyjnych tarasów betonowych wywołują pęknięcia strukturalne.

Jak zachowują się płyty gresowe zimą? Czy nie są bardziej śliskie od kostki brukowej?

Jest to jeden z najpowszechniejszych mitów zakupowych. Inwestorzy często utożsamiają gres zewnętrzny z gładkimi, polerowanymi płytkami stosowanymi wewnątrz łazienek. W rzeczywistości gresy specyfikowane na zewnątrz (o grubości 2 i 3 cm) to materiały o zupełnie innej charakterystyce wykończenia powierzchni.

• Wskaźnik antypoślizgowości (Norma DIN 51130), dedykowane płyty gresowe posiadają klasę antypoślizgowości R11 lub R12. Ich powierzchnia jest strukturyzowana (szorstka, matowa, często z wyczuwalną fakturą imitującą płomieniowany kamień lub szczotkowane drewno). Zapewnia to doskonałą przyczepność (traktację) dla obuwia oraz bosej stopy, nawet gdy na powierzchni zalega woda opadowa.

• Zachowanie w temperaturach ujemnych, zimą płyty gresowe wykazują przewagę nad kostką betonową ze względu na brak mikroporowatości. Kostka betonowa chłonie wilgoć, która przy ujemnych temperaturach zamarza w jej kapilarach, tworząc niewidoczną, niebezpieczną warstwę lodu strukturalnego (tzw. szklankę). Na gresie woda nie wnika w głąb materiału – swobodnie spływa do szczelin dylatacyjnych. Co więcej, gres jest w pełni odporny na działanie soli drogowej oraz agresywnych odladzaczy chemicznych (chlorku sodu, chlorku wapnia), które w przypadku betonu powodują powierzchniowe łuszczenie się, odpryski i bezpowrotną degradację estetyczną.

Zobacz wybrane produkty z oferty sklepu z płytkami - płytkaplus:

• Płyty tarasowe Star Gres
• Płyty tarasowe Tubądzin
• Płyty tarasowe 60x60
• Płyty tarasowe 90x90
• Wsporniki tarasowe
• Płyty tarasowe drewnopodobne
• Płyty tarasowe drewnopodobne
• Płyty tarasowe szare

Sprawdź również przykładowe płyty na taras:

• Płyty tarasowe TUBĄDZIN WOOD STRIPES 59,8X59,8X1,8CM GAT.1
• Płyty tarasowe TUBĄDZIN CAFFEINE BEIGE STR 59,8X59,8X1,8CM GAT.1
• Płyty tarasowe TUBĄDZIN FUSE BEIGE 59,8X59,8X1,8CM GAT.1
• Płyty tarasowe Ceramica Limone 2.0 Ash Silver 59,7X59,7x2
• Płyty tarasowe Star Gres 2.0 Pizarra Cream 60x60x2cm
• Płyty tarasowe Zoya 2.0 Gravia White 60x60x2cm
• Płyty tarasowe Ceramica Limone 2.0 Ash White 59,7X59,7x2